schréien

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschréit

Pronunciation (IPA)

[ʃʀˈɜɪən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • geschréit
  • schréi
  • schréien
  • schréis
  • schréit

Verb conjugation

Infinitive
schréien
Past participle
geschréit
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
schréien
du
schréis
hien / hatt / si
schréit
mir
schréien
dir
schréit
si
schréien
Indicative · Perfect
ech
hu geschréit
du
hues geschréit
hien / hatt / si
huet geschréit
mir
hu geschréit
dir
hutt geschréit
si
hu geschréit
Indicative · Pluperfect
ech
hat geschréit
du
has geschréit
hien / hatt / si
hat geschréit
mir
hate geschréit
dir
hat geschréit
si
hate geschréit
Conditional · Present
ech
géif / géing schréien
du
géifs / géings schréien
hien / hatt / si
géif / géing schréien
mir
géifen / géinge schréien
dir
géift / géingt schréien
si
géifen / géinge schréien
Conditional · Past
ech
hätt geschréit
du
häss geschréit
hien / hatt / si
hätt geschréit
mir
hätte geschréit
dir
hätt geschréit
si
hätte geschréit
Imperative · Present
du
schréi!
dir
schréit!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →