schréien

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschréit

Prononciation (API)

[ʃʀˈɜɪən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • geschréit
  • schréi
  • schréien
  • schréis
  • schréit

Conjugaison

Infinitif
schréien
Participe passé
geschréit
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
schréien
du
schréis
hien / hatt / si
schréit
mir
schréien
dir
schréit
si
schréien
Indicatif · Passé composé
ech
hu geschréit
du
hues geschréit
hien / hatt / si
huet geschréit
mir
hu geschréit
dir
hutt geschréit
si
hu geschréit
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat geschréit
du
has geschréit
hien / hatt / si
hat geschréit
mir
hate geschréit
dir
hat geschréit
si
hate geschréit
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing schréien
du
géifs / géings schréien
hien / hatt / si
géif / géing schréien
mir
géifen / géinge schréien
dir
géift / géingt schréien
si
géifen / géinge schréien
Conditionnel · Passé
ech
hätt geschréit
du
häss geschréit
hien / hatt / si
hätt geschréit
mir
hätte geschréit
dir
hätt geschréit
si
hätte geschréit
Impératif · Présent
du
schréi!
dir
schréit!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →