stotteren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestottert

Aussprache (IPA)

[ʃtˈotəʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gestottert
  • stotter
  • stotteren
  • stotters
  • stottert

Konjugation

Infinitiv
stotteren
Partizip Perfekt
gestottert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
stotteren
du
stotters
hien / hatt / si
stottert
mir
stotteren
dir
stottert
si
stotteren
Indikativ · Perfekt
ech
hu gestottert
du
hues gestottert
hien / hatt / si
huet gestottert
mir
hu gestottert
dir
hutt gestottert
si
hu gestottert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gestottert
du
has gestottert
hien / hatt / si
hat gestottert
mir
hate gestottert
dir
hat gestottert
si
hate gestottert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing stotteren
du
géifs / géings stotteren
hien / hatt / si
géif / géing stotteren
mir
géifen / géinge stotteren
dir
géift / géingt stotteren
si
géifen / géinge stotteren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gestottert
du
häss gestottert
hien / hatt / si
hätt gestottert
mir
hätte gestottert
dir
hätt gestottert
si
hätte gestottert
Imperativ · Präsens
du
stotter!
dir
stottert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →