stotteren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestottert

Prononciation (API)

[ʃtˈotəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • gestottert
  • stotter
  • stotteren
  • stotters
  • stottert

Conjugaison

Infinitif
stotteren
Participe passé
gestottert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
stotteren
du
stotters
hien / hatt / si
stottert
mir
stotteren
dir
stottert
si
stotteren
Indicatif · Passé composé
ech
hu gestottert
du
hues gestottert
hien / hatt / si
huet gestottert
mir
hu gestottert
dir
hutt gestottert
si
hu gestottert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gestottert
du
has gestottert
hien / hatt / si
hat gestottert
mir
hate gestottert
dir
hat gestottert
si
hate gestottert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing stotteren
du
géifs / géings stotteren
hien / hatt / si
géif / géing stotteren
mir
géifen / géinge stotteren
dir
géift / géingt stotteren
si
géifen / géinge stotteren
Conditionnel · Passé
ech
hätt gestottert
du
häss gestottert
hien / hatt / si
hätt gestottert
mir
hätte gestottert
dir
hätt gestottert
si
hätte gestottert
Impératif · Présent
du
stotter!
dir
stottert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →