stotteren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestottert

Pronunciation (IPA)

[ʃtˈotəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • gestottert
  • stotter
  • stotteren
  • stotters
  • stottert

Verb conjugation

Infinitive
stotteren
Past participle
gestottert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
stotteren
du
stotters
hien / hatt / si
stottert
mir
stotteren
dir
stottert
si
stotteren
Indicative · Perfect
ech
hu gestottert
du
hues gestottert
hien / hatt / si
huet gestottert
mir
hu gestottert
dir
hutt gestottert
si
hu gestottert
Indicative · Pluperfect
ech
hat gestottert
du
has gestottert
hien / hatt / si
hat gestottert
mir
hate gestottert
dir
hat gestottert
si
hate gestottert
Conditional · Present
ech
géif / géing stotteren
du
géifs / géings stotteren
hien / hatt / si
géif / géing stotteren
mir
géifen / géinge stotteren
dir
géift / géingt stotteren
si
géifen / géinge stotteren
Conditional · Past
ech
hätt gestottert
du
häss gestottert
hien / hatt / si
hätt gestottert
mir
hätte gestottert
dir
hätt gestottert
si
hätte gestottert
Imperative · Present
du
stotter!
dir
stottert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →