verwéckelen

Lëtzebuergesch
English
to embroil in; to get caught in; to contradict oneself; to get tangled up
Français
impliquer dans; s'empêtrer dans; s'empêtrer dans des contradictions; s'embrouiller
Deutsch
verwickeln in; sich verwickeln in; sich in Widersprüche verwickeln; sich verwickeln
Type
VRB
Synonym
eranzéien an
Auxiliary
hunn
Participe passé
verwéckelt

Aussprooch (IPA)

[fɐvˈekələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verwickeln in (hineinziehen in)
Français
mêler à; impliquer dans
English
to involve in; to embroil in
Português
envolver em; implicar em
Nederlands
verwikkelen in (betrekken bij)

Synonymer

eranzéien an

Bedeitung 2

Deutsch
sich verwickeln in
Français
se prendre dans; s'empêtrer dans
English
to get tangled up in; to get caught in
Português
ficar preso em; enredar-se em
Nederlands
verstrikt raken in

Bedeitung 3

Deutsch
sich in Widersprüche verwickeln
Français
s'empêtrer dans des contradictions
English
to get tangled up in contradictions; to contradict oneself
Português
enredar-se em contradições
Nederlands
zich door tegenstrijdigheden vastpraten

Bedeitung 4

Deutsch
sich verwickeln (sich verschlingen)
Français
s'emmêler; s'embrouiller
English
to get twisted; to get tangled up
Português
emaranhar-se; embaraçar-se
Nederlands
in de knoop raken (in de war raken)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sech a Widderspréch verwéckelen
  • sech verwéckelen
  • sech verwéckelen an
  • verwéckel
  • verwéckelen
  • verwéckelen an
  • verwéckels
  • verwéckelt
  • verwéckeltem
  • verwéckelten
  • verwéckelter

Beispillsätz

  1. ech gouf deslescht an eng domm Geschicht verwéckelt

    Bedeitung 1: mêler à; impliquer dans

  2. den Hond huet sech ganz an der Léngt verwéckelt

    Bedeitung 2: se prendre dans; s'empêtrer dans

  3. den Ugekloten huet sech stänneg a Widderspréch verwéckelt

    Bedeitung 3: s'empêtrer dans des contradictions

  4. déi bëlleg Verlängerung huet sech schonn nees verwéckelt

    Bedeitung 4: s'emmêler; s'embrouiller

Konjugatioun

Infinitiv
verwéckelen
Partizip
verwéckelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verwéckelen (mech)
du
verwéckels (dech)
hien / hatt / si
verwéckelt (sech)
mir
verwéckelen (eis)
dir
verwéckelt (iech)
si
verwéckelen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) verwéckelt
du
hues (dech) verwéckelt
hien / hatt / si
huet (sech) verwéckelt
mir
hunn (eis) verwéckelt
dir
hutt (iech) verwéckelt
si
hunn (sech) verwéckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) verwéckelt
du
has (dech) verwéckelt
hien / hatt / si
hat (sech) verwéckelt
mir
haten (eis) verwéckelt
dir
hat (iech) verwéckelt
si
haten (sech) verwéckelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) verwéckelen
du
géifs / géings (dech) verwéckelen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) verwéckelen
mir
géifen / géingen (eis) verwéckelen
dir
géift / géingt (iech) verwéckelen
si
géifen / géingen (sech) verwéckelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) verwéckelt
du
häss (dech) verwéckelt
hien / hatt / si
hätt (sech) verwéckelt
mir
hätten (eis) verwéckelt
dir
hätt (iech) verwéckelt
si
hätten (sech) verwéckelt
Imperativ · Present
du
verwéckel (dech)!
dir
verwéckelt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →