wéidoen
Lëtzebuergesch
- English
- to hurt
- Français
- faire mal (à); blesser; blesser moralement
- Deutsch
- schmerzen; verletzen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- wéigedoen
Aussprache (IPA)
[vˈɜɪdoːən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- wehtun; schmerzen
- Français
- faire mal (à) (causer des douleurs (à))
- English
- to hurt (to cause pain)
- Português
- doer (causar dor (a))
- Nederlands
- pijn doen (pijn veroorzaken)
Bedeutung 2
- Deutsch
- wehtun; verletzen (körperlich)
- Français
- faire mal à; blesser
- English
- to hurt (to injure)
- Português
- magoar; ferir (fisicamente)
- Nederlands
- pijn doen (verwonden)
Bedeutung 3
- Deutsch
- wehtun; verletzen (seelisch)
- Français
- faire de la peine à; blesser moralement
- English
- to hurt (to distress, to upset)
- Português
- magoar; melindrar; ferir moralmente
- Nederlands
- pijn doen (kwetsen)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- wéidees
- wéideet
- wéidéing
- wéidéingen
- wéidéings
- wéidéingt
- wéidéit
- wéidéiten
- wéidéits
- wéidi
- wéidinn
- wéiditt
- wéidoen
- wéidot
- wéidoung
- wéidoungen
- wéidoungs
- wéidoungt
- wéigedoen
- wéizedoen
Anwendungsbeispiele
d'Féiss di mer esou wéi , datt ech d'Schong direkt muss ausdoen
Bedeutung 1: wehtun; schmerzen
et deet gutt wéi , wann ee sech op d'Zong bäisst!
Bedeutung 1: wehtun; schmerzen
looss dat Messer lass a gëff mir et, ier s de nach engem wéigedoen hues !
Bedeutung 2: wehtun; verletzen
d'Kand kräischt, well et sech wéigedoen huet
Bedeutung 2: wehtun; verletzen
et war net meng Absicht, der wéizedoe mat menger Bemierkung
Bedeutung 3: wehtun; verletzen
Konjugation
- Infinitiv
- wéidoen
- Partizip Perfekt
- wéigedoen
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- doen / di wéi
- du
- dees wéi
- hien / hatt / si
- deet wéi
- mir
- doen / di wéi
- dir
- dot / ditt wéi
- si
- doen / di wéi
Indikativ · Präteritum
- ech
- doung wéi
- du
- doungs wéi
- hien / hatt / si
- doung wéi
- mir
- dounge wéi
- dir
- doungt wéi
- si
- dounge wéi
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu wéigedoen
- du
- hues wéigedoen
- hien / hatt / si
- huet wéigedoen
- mir
- hu wéigedoen
- dir
- hutt wéigedoen
- si
- hu wéigedoen
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat wéigedoen
- du
- has wéigedoen
- hien / hatt / si
- hat wéigedoen
- mir
- hate wéigedoen
- dir
- hat wéigedoen
- si
- hate wéigedoen
Konditional · presentSimple
- ech
- déit / déing wéi
- du
- déits / déings wéi
- hien / hatt / si
- déit / déing wéi
- mir
- déiten / déinge wéi
- dir
- déit / déingt wéi
- si
- déiten / déinge wéi
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing wéidoen
- du
- géifs / géings wéidoen
- hien / hatt / si
- géif / géing wéidoen
- mir
- géifen / géinge wéidoen
- dir
- géift / géingt wéidoen
- si
- géifen / géinge wéidoen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt wéigedoen
- du
- häss wéigedoen
- hien / hatt / si
- hätt wéigedoen
- mir
- hätte wéigedoen
- dir
- hätt wéigedoen
- si
- hätte wéigedoen
Imperativ · Präsens
- du
- do / déi wéi!
- dir
- dot / ditt wéi!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →