wéidoen

Lëtzebuergesch
English
to hurt
Français
faire mal (à); blesser; blesser moralement
Deutsch
schmerzen; verletzen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
wéigedoen

Pronunciation (IPA)

[vˈɜɪdoːən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
wehtun; schmerzen
Français
faire mal (à) (causer des douleurs (à))
English
to hurt (to cause pain)
Português
doer (causar dor (a))
Nederlands
pijn doen (pijn veroorzaken)

Meaning 2

Deutsch
wehtun; verletzen (körperlich)
Français
faire mal à; blesser
English
to hurt (to injure)
Português
magoar; ferir (fisicamente)
Nederlands
pijn doen (verwonden)

Meaning 3

Deutsch
wehtun; verletzen (seelisch)
Français
faire de la peine à; blesser moralement
English
to hurt (to distress, to upset)
Português
magoar; melindrar; ferir moralmente
Nederlands
pijn doen (kwetsen)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • wéidees
  • wéideet
  • wéidéing
  • wéidéingen
  • wéidéings
  • wéidéingt
  • wéidéit
  • wéidéiten
  • wéidéits
  • wéidi
  • wéidinn
  • wéiditt
  • wéidoen
  • wéidot
  • wéidoung
  • wéidoungen
  • wéidoungs
  • wéidoungt
  • wéigedoen
  • wéizedoen

Example sentences

  1. d'Féiss di mer esou wéi , datt ech d'Schong direkt muss ausdoen

    Meaning 1: to hurt

  2. et deet gutt wéi , wann ee sech op d'Zong bäisst!

    Meaning 1: to hurt

  3. looss dat Messer lass a gëff mir et, ier s de nach engem wéigedoen hues !

    Meaning 2: to hurt

  4. d'Kand kräischt, well et sech wéigedoen huet

    Meaning 2: to hurt

  5. et war net meng Absicht, der wéizedoe mat menger Bemierkung

    Meaning 3: to hurt

Verb conjugation

Infinitive
wéidoen
Past participle
wéigedoen
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
doen / di wéi
du
dees wéi
hien / hatt / si
deet wéi
mir
doen / di wéi
dir
dot / ditt wéi
si
doen / di wéi
Indicative · Simple past
ech
doung wéi
du
doungs wéi
hien / hatt / si
doung wéi
mir
dounge wéi
dir
doungt wéi
si
dounge wéi
Indicative · Perfect
ech
hu wéigedoen
du
hues wéigedoen
hien / hatt / si
huet wéigedoen
mir
hu wéigedoen
dir
hutt wéigedoen
si
hu wéigedoen
Indicative · Pluperfect
ech
hat wéigedoen
du
has wéigedoen
hien / hatt / si
hat wéigedoen
mir
hate wéigedoen
dir
hat wéigedoen
si
hate wéigedoen
Conditional · presentSimple
ech
déit / déing wéi
du
déits / déings wéi
hien / hatt / si
déit / déing wéi
mir
déiten / déinge wéi
dir
déit / déingt wéi
si
déiten / déinge wéi
Conditional · Present
ech
géif / géing wéidoen
du
géifs / géings wéidoen
hien / hatt / si
géif / géing wéidoen
mir
géifen / géinge wéidoen
dir
géift / géingt wéidoen
si
géifen / géinge wéidoen
Conditional · Past
ech
hätt wéigedoen
du
häss wéigedoen
hien / hatt / si
hätt wéigedoen
mir
hätte wéigedoen
dir
hätt wéigedoen
si
hätte wéigedoen
Imperative · Present
du
do / déi wéi!
dir
dot / ditt wéi!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →