wéidoen

Lëtzebuergesch
English
to hurt
Français
faire mal (à); blesser; blesser moralement
Deutsch
schmerzen; verletzen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
wéigedoen

Aussprooch (IPA)

[vˈɜɪdoːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
wehtun; schmerzen
Français
faire mal (à) (causer des douleurs (à))
English
to hurt (to cause pain)
Português
doer (causar dor (a))
Nederlands
pijn doen (pijn veroorzaken)

Bedeitung 2

Deutsch
wehtun; verletzen (körperlich)
Français
faire mal à; blesser
English
to hurt (to injure)
Português
magoar; ferir (fisicamente)
Nederlands
pijn doen (verwonden)

Bedeitung 3

Deutsch
wehtun; verletzen (seelisch)
Français
faire de la peine à; blesser moralement
English
to hurt (to distress, to upset)
Português
magoar; melindrar; ferir moralmente
Nederlands
pijn doen (kwetsen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • wéidees
  • wéideet
  • wéidéing
  • wéidéingen
  • wéidéings
  • wéidéingt
  • wéidéit
  • wéidéiten
  • wéidéits
  • wéidi
  • wéidinn
  • wéiditt
  • wéidoen
  • wéidot
  • wéidoung
  • wéidoungen
  • wéidoungs
  • wéidoungt
  • wéigedoen
  • wéizedoen

Beispillsätz

  1. d'Féiss di mer esou wéi , datt ech d'Schong direkt muss ausdoen

    Bedeitung 1: faire mal (à)

  2. et deet gutt wéi , wann ee sech op d'Zong bäisst!

    Bedeitung 1: faire mal (à)

  3. looss dat Messer lass a gëff mir et, ier s de nach engem wéigedoen hues !

    Bedeitung 2: faire mal à; blesser

  4. d'Kand kräischt, well et sech wéigedoen huet

    Bedeitung 2: faire mal à; blesser

  5. et war net meng Absicht, der wéizedoe mat menger Bemierkung

    Bedeitung 3: faire de la peine à; blesser moralement

Konjugatioun

Infinitiv
wéidoen
Partizip
wéigedoen
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
doen / di wéi
du
dees wéi
hien / hatt / si
deet wéi
mir
doen / di wéi
dir
dot / ditt wéi
si
doen / di wéi
Indikativ · Imparfait
ech
doung wéi
du
doungs wéi
hien / hatt / si
doung wéi
mir
dounge wéi
dir
doungt wéi
si
dounge wéi
Indikativ · Passé composé
ech
hu wéigedoen
du
hues wéigedoen
hien / hatt / si
huet wéigedoen
mir
hu wéigedoen
dir
hutt wéigedoen
si
hu wéigedoen
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat wéigedoen
du
has wéigedoen
hien / hatt / si
hat wéigedoen
mir
hate wéigedoen
dir
hat wéigedoen
si
hate wéigedoen
Conditionnel · presentSimple
ech
déit / déing wéi
du
déits / déings wéi
hien / hatt / si
déit / déing wéi
mir
déiten / déinge wéi
dir
déit / déingt wéi
si
déiten / déinge wéi
Conditionnel · Present
ech
géif / géing wéidoen
du
géifs / géings wéidoen
hien / hatt / si
géif / géing wéidoen
mir
géifen / géinge wéidoen
dir
géift / géingt wéidoen
si
géifen / géinge wéidoen
Conditionnel · Passé
ech
hätt wéigedoen
du
häss wéigedoen
hien / hatt / si
hätt wéigedoen
mir
hätte wéigedoen
dir
hätt wéigedoen
si
hätte wéigedoen
Imperativ · Present
du
do / déi wéi!
dir
dot / ditt wéi!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →