wiergen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gewiergt

Aussprache (IPA)

[vˈiːɐ̯ʑən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gewiergt
  • wierg
  • wiergen
  • wiergs
  • wiergt

Konjugation

Infinitiv
wiergen
Partizip Perfekt
gewiergt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
wiergen
du
wiergs
hien / hatt / si
wiergt
mir
wiergen
dir
wiergt
si
wiergen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gewiergt
du
hues gewiergt
hien / hatt / si
huet gewiergt
mir
hu gewiergt
dir
hutt gewiergt
si
hu gewiergt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gewiergt
du
has gewiergt
hien / hatt / si
hat gewiergt
mir
hate gewiergt
dir
hat gewiergt
si
hate gewiergt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing wiergen
du
géifs / géings wiergen
hien / hatt / si
géif / géing wiergen
mir
géifen / géinge wiergen
dir
géift / géingt wiergen
si
géifen / géinge wiergen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gewiergt
du
häss gewiergt
hien / hatt / si
hätt gewiergt
mir
hätte gewiergt
dir
hätt gewiergt
si
hätte gewiergt
Imperativ · Präsens
du
wierg!
dir
wiergt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →