wiergen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gewiergt

Pronunciation (IPA)

[vˈiːɐ̯ʑən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • gewiergt
  • wierg
  • wiergen
  • wiergs
  • wiergt

Verb conjugation

Infinitive
wiergen
Past participle
gewiergt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
wiergen
du
wiergs
hien / hatt / si
wiergt
mir
wiergen
dir
wiergt
si
wiergen
Indicative · Perfect
ech
hu gewiergt
du
hues gewiergt
hien / hatt / si
huet gewiergt
mir
hu gewiergt
dir
hutt gewiergt
si
hu gewiergt
Indicative · Pluperfect
ech
hat gewiergt
du
has gewiergt
hien / hatt / si
hat gewiergt
mir
hate gewiergt
dir
hat gewiergt
si
hate gewiergt
Conditional · Present
ech
géif / géing wiergen
du
géifs / géings wiergen
hien / hatt / si
géif / géing wiergen
mir
géifen / géinge wiergen
dir
géift / géingt wiergen
si
géifen / géinge wiergen
Conditional · Past
ech
hätt gewiergt
du
häss gewiergt
hien / hatt / si
hätt gewiergt
mir
hätte gewiergt
dir
hätt gewiergt
si
hätte gewiergt
Imperative · Present
du
wierg!
dir
wiergt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →