wiergen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gewiergt

Prononciation (API)

[vˈiːɐ̯ʑən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • gewiergt
  • wierg
  • wiergen
  • wiergs
  • wiergt

Conjugaison

Infinitif
wiergen
Participe passé
gewiergt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
wiergen
du
wiergs
hien / hatt / si
wiergt
mir
wiergen
dir
wiergt
si
wiergen
Indicatif · Passé composé
ech
hu gewiergt
du
hues gewiergt
hien / hatt / si
huet gewiergt
mir
hu gewiergt
dir
hutt gewiergt
si
hu gewiergt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gewiergt
du
has gewiergt
hien / hatt / si
hat gewiergt
mir
hate gewiergt
dir
hat gewiergt
si
hate gewiergt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing wiergen
du
géifs / géings wiergen
hien / hatt / si
géif / géing wiergen
mir
géifen / géinge wiergen
dir
géift / géingt wiergen
si
géifen / géinge wiergen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gewiergt
du
häss gewiergt
hien / hatt / si
hätt gewiergt
mir
hätte gewiergt
dir
hätt gewiergt
si
hätte gewiergt
Impératif · Présent
du
wierg!
dir
wiergt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →