wiergen
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gewiergt
Prononciation (API)
[vˈiːɐ̯ʑən]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- gewiergt
- wierg
- wiergen
- wiergs
- wiergt
Conjugaison
- Infinitif
- wiergen
- Participe passé
- gewiergt
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- wiergen
- du
- wiergs
- hien / hatt / si
- wiergt
- mir
- wiergen
- dir
- wiergt
- si
- wiergen
Indicatif · Passé composé
- ech
- hu gewiergt
- du
- hues gewiergt
- hien / hatt / si
- huet gewiergt
- mir
- hu gewiergt
- dir
- hutt gewiergt
- si
- hu gewiergt
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat gewiergt
- du
- has gewiergt
- hien / hatt / si
- hat gewiergt
- mir
- hate gewiergt
- dir
- hat gewiergt
- si
- hate gewiergt
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing wiergen
- du
- géifs / géings wiergen
- hien / hatt / si
- géif / géing wiergen
- mir
- géifen / géinge wiergen
- dir
- géift / géingt wiergen
- si
- géifen / géinge wiergen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gewiergt
- du
- häss gewiergt
- hien / hatt / si
- hätt gewiergt
- mir
- hätte gewiergt
- dir
- hätt gewiergt
- si
- hätte gewiergt
Impératif · Présent
- du
- wierg!
- dir
- wiergt!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →