LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gewiergt
wiergen
Aussprooch (IPA)
[vˈiːɐ̯ʑən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gewiergt
- wierg
- wiergen
- wiergs
- wiergt
Konjugatioun
- Infinitiv
- wiergen
- Partizip
- gewiergt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- wiergen
- du
- wiergs
- hien / hatt / si
- wiergt
- mir
- wiergen
- dir
- wiergt
- si
- wiergen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gewiergt
- du
- hues gewiergt
- hien / hatt / si
- huet gewiergt
- mir
- hu gewiergt
- dir
- hutt gewiergt
- si
- hu gewiergt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gewiergt
- du
- has gewiergt
- hien / hatt / si
- hat gewiergt
- mir
- hate gewiergt
- dir
- hat gewiergt
- si
- hate gewiergt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing wiergen
- du
- géifs / géings wiergen
- hien / hatt / si
- géif / géing wiergen
- mir
- géifen / géinge wiergen
- dir
- géift / géingt wiergen
- si
- géifen / géinge wiergen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gewiergt
- du
- häss gewiergt
- hien / hatt / si
- hätt gewiergt
- mir
- hätte gewiergt
- dir
- hätt gewiergt
- si
- hätte gewiergt
Imperativ · Present
- du
- wierg!
- dir
- wiergt!