LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to disintegrate
- Français
- tomber en morceaux
- Deutsch
- zerfallen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- zerfall
zerfalen
Aussprooch (IPA)
[tsɐfˈaːlən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- zerfallen (auseinanderfallen)
- Français
- se délabrer; tomber en ruine; tomber en morceaux
- English
- to decay; to disintegrate
- Português
- cair aos bocados; desfazer-se
- Nederlands
- vervallen; uiteenvallen
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- zerfalen
- zerfall
- zerfält
- zerféil
- zerféilen
- zerfoul
- zerfoulen
Beispillsätz
mat der Zäit zerfalen déi eidel Haiser no an no
Bedeitung: se délabrer; tomber en ruine; tomber en morceaux
wéi ech de Kuch aus der Form geholl hunn, ass e ganz zerfall
Bedeitung: se délabrer; tomber en ruine; tomber en morceaux
Konjugatioun
- Infinitiv
- zerfalen
- Partizip
- zerfall
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- zerfält
- si
- zerfalen
Indikativ · Imparfait
- hien / hatt / si
- zerfoul
- si
- zerfoulen
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- ass zerfall
- si
- sinn zerfall
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- war zerfall
- si
- waren zerfall
Conditionnel · presentSimple
- hien / hatt / si
- zerféil
- si
- zerféilen
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing zerfalen
- si
- géifen / géingen zerfalen
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- wier zerfall
- si
- wieren zerfall