ëmkommen

Lëtzebuergesch

English: to be killed
Français: périr
Deutsch: umkommen

Type: VRB
Synonym: leie bleiwen
Auxiliary: sinn
Participe passé: ëmkomm

Aussprooch (IPA)

[ˈəmkomən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: umkommen (sterben)
Français: périr (mourir)
English: to die; to be killed
Português: morrer (falecer)
Nederlands: omkomen (sterven, gedood worden)

Synonymer

leiebleiwen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

ëmkéim
ëmkéimen
ëmkéims
ëmkéimt
ëmkënns
ëmkënnt
ëmkomm
ëmkommen
ëmkommt
ëmkoum
ëmkoumen
ëmkoums
ëmkoumt
ëmzekommen

Beispillsätz

am Krich si vill Leit ëmkomm
Bedeitung: périr
mäi Monni ass bei engem Autosaccident ëmkomm
Bedeitung: périr

Konjugatioun

Infinitiv: ëmkommen
Partizip: ëmkomm
Hëllefsverb: sinn

Indikativ · Present

ech: kommen ëm
du: kënns ëm
hien / hatt / si: kënnt ëm
mir: kommen ëm
dir: kommt ëm
si: kommen ëm

Indikativ · Imparfait

ech: koum ëm
du: koums ëm
hien / hatt / si: koum ëm
mir: koumen ëm
dir: koumt ëm
si: koumen ëm

Indikativ · Passé composé

ech: sinn ëmkomm
du: bass ëmkomm
hien / hatt / si: ass ëmkomm
mir: sinn ëmkomm
dir: sidd ëmkomm
si: sinn ëmkomm

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: war ëmkomm
du: waars ëmkomm
hien / hatt / si: war ëmkomm
mir: waren ëmkomm
dir: waart ëmkomm
si: waren ëmkomm

Conditionnel · presentSimple

ech: kéim ëm
du: kéims ëm
hien / hatt / si: kéim ëm
mir: kéimen ëm
dir: kéimt ëm
si: kéimen ëm

Conditionnel · Present

ech: géif / géing ëmkommen
du: géifs / géings ëmkommen
hien / hatt / si: géif / géing ëmkommen
mir: géifen / géingen ëmkommen
dir: géift / géingt ëmkommen
si: géifen / géingen ëmkommen

Conditionnel · Passé

ech: wier ëmkomm
du: wiers ëmkomm
hien / hatt / si: wier ëmkomm
mir: wieren ëmkomm
dir: wiert ëmkomm
si: wieren ëmkomm

Imperativ · Present

du: komm ëm!
dir: kommt ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →