erreegen

Lëtzebuergesch
English
to arouse; to engender; to cause
Français
exciter; susciter; éveiller
Deutsch
erregen
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
erreegt

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • erreeg
  • erreegen
  • erreegs
  • erreegt

Conjugação verbal

Infinitivo
erreegen
Particípio passado
erreegt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
erreegen
du
erreegs
hien / hatt / si
erreegt
mir
erreegen
dir
erreegt
si
erreegen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hunn erreegt
du
hues erreegt
hien / hatt / si
huet erreegt
mir
hunn erreegt
dir
hutt erreegt
si
hunn erreegt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat erreegt
du
has erreegt
hien / hatt / si
hat erreegt
mir
haten erreegt
dir
hat erreegt
si
haten erreegt
Condicional · Presente
ech
géif / géing erreegen
du
géifs / géings erreegen
hien / hatt / si
géif / géing erreegen
mir
géifen / géingen erreegen
dir
géift / géingt erreegen
si
géifen / géingen erreegen
Condicional · Passado
ech
hätt erreegt
du
häss erreegt
hien / hatt / si
hätt erreegt
mir
hätten erreegt
dir
hätt erreegt
si
hätten erreegt
Imperativo · Presente
du
erreeg!
dir
erreegt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→