mandatéieren

Lëtzebuergesch
English
to mandate
Français
mandater
Deutsch
beauftragen
Woordsoort
VRB
Hulpwerkwoord
hunn
Voltooid deelwoord
mandatéiert

Uitspraak (IPA)

[mɑ̃ːdaːtˈɜɪəʀən]

Betekenissen en vertalingen

Betekenis 1

Deutsch
bevollmächtigen; beauftragen
Français
mandater (déléguer)
English
to appoint; to mandate
Português
mandatar (delegar)
Nederlands
volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)

Gebruiksnotities

Spellingvarianten

Alleen door de bron gecontroleerde varianten worden voorgesteld.

  • mandatéier
  • mandatéieren
  • mandatéiers
  • mandatéiert
  • mandatéiertem
  • mandatéierten
  • mandatéierter

Voorbeeldzinnen

  1. hie gouf fir d'Gestioun vum Geschäft mandatéiert

    Betekenis: volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)

  2. e mandatéierte Spriecher vun der Gewerkschaft huet e Streik ugekënnegt

    Betekenis: volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)

Werkwoordvervoeging

Infinitief
mandatéieren
Voltooid deelwoord
mandatéiert
Hulpwerkwoord
hunn
Aantonende wijs · Tegenwoordige tijd
ech
mandatéieren
du
mandatéiers
hien / hatt / si
mandatéiert
mir
mandatéieren
dir
mandatéiert
si
mandatéieren
Aantonende wijs · Voltooid tegenwoordige tijd
ech
hu mandatéiert
du
hues mandatéiert
hien / hatt / si
huet mandatéiert
mir
hu mandatéiert
dir
hutt mandatéiert
si
hu mandatéiert
Aantonende wijs · Voltooid verleden tijd
ech
hat mandatéiert
du
has mandatéiert
hien / hatt / si
hat mandatéiert
mir
hate mandatéiert
dir
hat mandatéiert
si
hate mandatéiert
Voorwaardelijke wijs · Tegenwoordige tijd
ech
géif / géing mandatéieren
du
géifs / géings mandatéieren
hien / hatt / si
géif / géing mandatéieren
mir
géifen / géinge mandatéieren
dir
géift / géingt mandatéieren
si
géifen / géinge mandatéieren
Voorwaardelijke wijs · Verleden tijd
ech
hätt mandatéiert
du
häss mandatéiert
hien / hatt / si
hätt mandatéiert
mir
hätte mandatéiert
dir
hätt mandatéiert
si
hätte mandatéiert
Gebiedende wijs · Tegenwoordige tijd
du
mandatéier!
dir
mandatéiert!

Bron: ZLS / LOD · juli 2026 · CC0

→