maufelen

Lëtzebuergesch
English
to wolf down; to stuff oneself
Français
dévorer; manger à pleines dents
Deutsch
futtern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gemaufelt

Aussprooch (IPA)

[mˈæːʊfələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
futtern
Français
manger à pleines dents; dévorer
English
to devour; to wolf down
Português
comer com sofreguidão; devorar
Nederlands
verorberen; naar binnen werken (eten)

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
futtern
Français
manger à pleines dents
English
to nosh; to stuff oneself
Português
comer com sofreguidão
Nederlands
buffelen (eten)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gemaufelt
  • gemaufeltem
  • gemaufelten
  • gemaufelter
  • maufel
  • maufelen
  • maufels
  • maufelt

Beispillsätz

  1. d'Kanner maufele grad hir Gromperenzalot

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: manger à pleines dents; dévorer

  2. se maufelen , wéi wann se hallef erhéngert wieren

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: manger à pleines dents

Konjugatioun

Infinitiv
maufelen
Partizip
gemaufelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
maufelen
du
maufels
hien / hatt / si
maufelt
mir
maufelen
dir
maufelt
si
maufelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gemaufelt
du
hues gemaufelt
hien / hatt / si
huet gemaufelt
mir
hu gemaufelt
dir
hutt gemaufelt
si
hu gemaufelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gemaufelt
du
has gemaufelt
hien / hatt / si
hat gemaufelt
mir
hate gemaufelt
dir
hat gemaufelt
si
hate gemaufelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing maufelen
du
géifs / géings maufelen
hien / hatt / si
géif / géing maufelen
mir
géifen / géinge maufelen
dir
géift / géingt maufelen
si
géifen / géinge maufelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gemaufelt
du
häss gemaufelt
hien / hatt / si
hätt gemaufelt
mir
hätte gemaufelt
dir
hätt gemaufelt
si
hätte gemaufelt
Imperativ · Present
du
maufel!
dir
maufelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →