schréien

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
geschréit

Pronúncia (AFI)

[ʃʀˈɜɪən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • geschréit
  • schréi
  • schréien
  • schréis
  • schréit

Conjugação verbal

Infinitivo
schréien
Particípio passado
geschréit
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
schréien
du
schréis
hien / hatt / si
schréit
mir
schréien
dir
schréit
si
schréien
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu geschréit
du
hues geschréit
hien / hatt / si
huet geschréit
mir
hu geschréit
dir
hutt geschréit
si
hu geschréit
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat geschréit
du
has geschréit
hien / hatt / si
hat geschréit
mir
hate geschréit
dir
hat geschréit
si
hate geschréit
Condicional · Presente
ech
géif / géing schréien
du
géifs / géings schréien
hien / hatt / si
géif / géing schréien
mir
géifen / géinge schréien
dir
géift / géingt schréien
si
géifen / géinge schréien
Condicional · Passado
ech
hätt geschréit
du
häss geschréit
hien / hatt / si
hätt geschréit
mir
hätte geschréit
dir
hätt geschréit
si
hätte geschréit
Imperativo · Presente
du
schréi!
dir
schréit!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→